ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္ဦးသည္ ခ်င္းအမ်ဳိးသားမ်ားကုိ ကုိယ္စားျပဳကာ အန္ပုိ Un-represented Nations and Peoples Organization (UNPO) အဖဲြ႔ဝင္ျဖစ္ရန္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္မွစတင္ ေလွ်က္ထားခဲ႔ရာ ဇူလုိင္လ ၁၅ ရက္ ၂၀၀၁ ခုတြင္ UNPO Steering Committee က ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္ဦးကုိ အဖြဲ႔ဝင္ခြင့္တရားဝင္ ေပးလုိက္သည္။ ယခုအခါ အန္ပုိတြင္ အာရွပါစိဖိတ္ ေဒသမွ အဖြဲ႔ဝင္ ေပါင္း ၁၇ ရွိၿပီျဖစ္သည္။

ခ်င္းလဲန္းသည္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အေနာက္ဖက္တြင္ တည္ရွိၿပီး အိႏၵယ၊ ဘဂၤလားေဒ့(စ္) ႏုိင္ငံတုိ႔ႏွင့္ နယ္နမိတ္ထိစပ္သည္။ ခ်င္းအမ်ဳိးသား လူဦးေရသည္ ၁.၅ သန္းခန္႔ရွိ မည္ဟုယူဆရသည္။ ယေန႔ခ်င္းျပည္သည္ ၁၈၉၀ ေနာက္ပုိင္း အဂၤလိပ္တို႔၏ သိမ္းပုိက္ျခင္းမခံရေသးခင္ လြပ္လပ္ေသာ တုိင္းျပည္ျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္က်ေရာက္စဥ္တြင္ အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံက ခ်င္းတုိက္သူႀကီးမ်ားႏွင့္ ပူးတြဲကာ ခ်င္းလဲန္းကုိ သြယ္ဝုိက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။

ခ်င္းတုိက္သူႀကီးမ်ားသည္ ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား၊ Ministerial Burma ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတုိ႔ႏွင့္အတူ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ဖက္ဒရယ္စနစ္ အေပၚအေျခခံကာ တည္ေဆာက္ရန္ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၂ ရက္ေန႔ ၁၉၄၇ ခုတြင္ သမိုင္းဝင္ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကုိ ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့ၿပီး အဆုိပါ ပင္လုံစာခ်ဳပ္အရ ၁၉၄၈ ခု ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ အဂၤလိပ္ထံမွ လြပ္လပ္ေရးကုိ ပင္လုံစာခ်ဳပ္အဖြဲ႔ဝင္မ်ားႏွင့္ ပူးတဲြရယူခဲ့သည္။ လြပ္လပ္ေရးရၿပီး တလေက်ာ္ အၾကာ ၁၉၄၈ ခုေဖေဖၚဝါရီလ ၂၀ ရက္ေန႔တြင္ ခ်င္းအမ်ဳိးသား ၅၀၀၀ ေက်ာ္သည္ ဖလမ္းၿမိဳ႕တြင္ ညီလာခံတခုကုိေခၚယူက်င္းပကာ တုိက္သူႀကီးမ်ား အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ စနစ္ကုိအဆုံးသတ္ၿပီး အမ်ားဆႏၵအရ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကုိ က်င့္သုံးရန္ တခဲနက္ သေဘာတူခဲ့ၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ေဖေဖၚဝါရီ ၂၀ ရက္ေန႔ကုိ ခ်င္းအမ်ဳိးသားေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္က်င္းပလာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

၁၉၄၈ ျပည္ေထာင္စုအေျခခံဥပေဒ၏ အားနဲခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ခ်င္းအမ်ဳိးသားမ်ားႏွင့္ တျခားလူဦးေရနဲေသာ တုိင္းရင္းသားမ်ားသည္ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အဖက္ဖက္တြင္ နစ္နာဆုံးရွဳံးမႈမ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္ၾကဳံေတြ႔ခဲ့ၾကသည္။ ထုိေၾကာင့္ ၁၉၄၈ အေျခခံဥပေဒကုိ အေျခခံဥပေဒနည္းလမ္းအရ ျပဳျပင္မႈမ်ားျပဳလုပ္ရန္ ရွမ္းအမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကုိ ခ်င္းအမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ အမ်ားစုကေထာက္ခံခဲ့ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္အေျခခံဥပေဒကုိ ပါလီမန္တြင္ျပဳျပင္ရန္ ႀကိဳးပန္းမႈမ်ားကုိဟန္႔တားရန္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း ေခါင္းေဆာင္သည့္ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက အာဏာသိမ္းခဲ့ၾကသျဖင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာနည္းျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးႏွင့္လူမ်ဳိးေရးျပသနာမ်ားကုိ ေျဖရွင္းရန္ႀကိဳးပန္းမႈ လမ္းေပ်ာက္ခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။

၁၉၆၂ မွ ၁၉၈၈ ခုအထိ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆုိးေၾကာင့္ ခ်င္းအမ်ဳိးသားမ်ားႏွင့္အတူ ျပည္ေထာင္စု တုိင္းသူျပည္သားအားလုံး အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးမ်ား၊ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ဘာသာေရး စသည္ အခြင့္အေရးအားလုံးတြင္ နစ္နာဆုံးရွဳံးခဲ့ၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၁၉၈၈ ခုတြင္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ အန္တုသည့္ သမုိင္းဝင္ဒီမုီကေရစီလွဳပ္ရွားမႈဳ ေပၚေပါက္ကာ မဆလအစုိးရကုိ ျဖဳတ္ခ်သည့္အထိျဖစ္လာခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေစာေမာင္ ဦးေဆာင္သည့္ နဝတစစ္အစုိးရႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ ဦးေဆာင္သည့္ နအဖစစ္အစုိးရတုိ႔က အမ်ားျပည္သူ၏ ဆႏၵကုိဆန္႔က်င္ကာ လက္နက္အားကုိးျဖင့္ တုိင္းျပည္ကုိ အၾကမ္းဖက္ ယေန႔အထိဆက္လက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနဆဲျဖစ္သည္။

ႏုိင္ငံေရးျပသနာကုိ ႏုိင္ငံေရးအရအႏုနည္းျဖင့္ အေျဖရွာ၍မရျခင္း၊ အေျခခံဥပေဒျပသနာကုိ အေျခခံဥပေဒနည္းလမ္းအရ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာစားပဲြဝုိင္းတြင္ အေျဖရွာမရျခင္းႏွင့္ ခ်င္းအမ်ဳိးသားမ်ား၏ ေမြးရာပါအမ်ဳိးသားေရး အခြင့္အေရးမ်ား ထိပါးေစာ္ကားခံေနရျခင္း၊ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ ဒီမုိကေရစီဆိတ္သုန္းျခင္း တုိ႔ကုိေျဖရွင္းႏုိင္ရန္ ၁၉၈၈ ခုမတ္လ ၂၀ ရက္ေန႔တြင္ ခ်င္းအမ်ဳိးသား တပ္ဦးကုိ ဖဲြ႔စည္းတည္ေထာင္ကာ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရးကုိ ဆင္ႏြဲရျခင္းျဖစ္ေပသည္။

UNPO ႏွင့္ပါတ္သက္၍ အေသးစိတ္သိရွိလုိပါက ေအာက္ပါ ဝက္ဆုိက္တြင္ ၾကည့္ရွဳႏုိင္ပါသည္။